Procedura • Wdrożenie i governance
Integracje w workflow
Jak wdrażać Luage tam, gdzie jest praca: helpdesk, dokumentacja, IDE, CRM. Wzorce bramek, metryki adopcji i standard utrzymania.
Integracja to część produktu, nie „kabel”
Integracje determinują stabilność i koszty operacyjne. W systemach z LLM dochodzi dodatkowy wymiar: integracja musi być odtwarzalna (replay), obserwowalna i zgodna z kontraktami narzędzi.
Wzorce integracyjne
- Request/response – proste, ale wrażliwe na timeouty; wymaga retry i idempotency.
- Event-driven – dobre dla procesów asynchronicznych; wymaga korelacji i DLQ.
- Human task – jawne punkty zatwierdzania (HITL) i SLA na decyzję.
Kontrakt narzędzia jako „granica”
Każda integracja powinna mieć kontrakt (schema), limity, politykę danych oraz mapę błędów. W praktyce oznacza to:
- walidację danych wejściowych przed wywołaniem,
- normalizację wyników do stabilnego formatu,
- jednoznaczne błędy (kody), a nie „stringi”.
Uwaga: najdroższe są integracje, których nie da się odtworzyć. Brak trace i replay
oznacza kosztowną diagnostykę oraz konflikty między zespołami.
Checklista „produkcyjna”
- trace_id przekazywany do narzędzia i zwracany w wyniku,
- timeout + retry + circuit breaker,
- idempotency key dla operacji zapisu,
- redakcja danych i zgodność retencji,
- testy kontraktowe w CI.
W skrócie
- Point of use: standard działa tam, gdzie jest praca (IDE, helpdesk, docs, CRM).
- Bramki: cytowania, DLP, approvals i tool scopes muszą być spójne w integracjach.
- Telemetria: integracje bez mierzenia adopcji szybko umierają.
- „Małe zwycięstwa”: zacznij od jednego workflow, a potem uogólniaj.